Benim için, derin bir kaçış hissine sahip oyunlar genellikle yalnızlığa dayanır. Bu dünyayı geride bırakıp, hayatta kalmak için zekanıza güvenerek bilinmeyen arazilerde bir yolculuğa çıkma fikri her zaman ilgimi çekmiştir.
Shadow of the Colossus, Death Stranding ve FAR: Lone Sails bu kasıtlı izolasyon havasını yakalıyor. Şimdi bu listeye Cairn'i de ekleyebilirim ve birçok dağcıyı zirveye ulaşmak için neden bu kadar risk aldıklarını nihayet anladığımı düşünüyorum.
Game Bakers En Güvenli Hallerinde
Furi, tüm zamanların en sevdiğim oyunlarından biri ve Game Bakers, mükemmel aksiyon oyunları yapmaya devam etmek için bunun üzerine gidebilirdi, ben de memnun olurdum. Ancak bu stüdyo, aynı oyunu iki kez yapmak istemediğini açıkça gösteriyor. Furi'den sonra Haven'da romantik bir RPG macerası yaptılar ve şimdi Cairn, sürükleyici tırmanış mekaniklerine odaklanan tamamen farklı bir proje.
Yine de, inanılmaz sanat yönelimi ve The Toxic Avenger gibi sanatçılarla yapılan iş birlikleri sayesinde hala aynı yaratıcı zihinler tarafından yapıldığını anlayabiliyorsunuz. Bu stüdyo en deneysel hallerinde ve kolayca "Oh, bu şöyle veya böyle bir şeye benziyor" diyemeyeceğiniz bir oyunu oynamak harika bir his. Piyasada başka tırmanış oyunları var, elbette, ancak Cairn, hem sanatsal hem de teknik açıdan takdir edilmesi gereken çok daha karmaşık bir tırmanış sistemine sahip.
Aava’nın uzuvlarının dağın birçok tümseği ve yarığına tepkisi gerçekten dikkate değer. Dengesini kaybetmek üzereyken uzuvları titriyor, nefesi zorlaşıyor ve tüm bunlar UI'ye fazla dayanarak gerçekleşmiyor. Fumito Ueda, kontrollerin oyuncular ile oyun arasındaki bağlantı olduğunu söylemiştir ve Cairn’in benzersiz kontrol şeması bu felsefeyi ileriye taşıyor. Gerçekten kontrolü hissetmektesiniz, isterseniz bireysel uzuvları manuel olarak kontrol ederek bunu daha da artırabilirsiniz.
Bu, tırmanış ve yalnızca tırmanışla ilgili bir oyun, en azından mekanik düzeyde. Tırmanış mekanikleri dışında, dayanıklılık, açlık ve susuzluk yönetimi gibi her şey doğal bir şekilde temel çekici unsura entegre edilmiştir. Araştırabileceğiniz ve nefes alabileceğiniz bölümler var, ancak son patron bir ejderha değil. Aşmak zorunda olduğunuz dev bir taş parçası ve her duvar, bireysel bir savaş gibi hissediliyor.
Game Bakers'ın bu kısıtlama ve odaklanması, vizyonlarına olan güvenlerini gösteriyor ve oyuncuları meşgul tutmak için rastgele savaş mekanikleri eklemeye ihtiyaç duymadılar. Bakış açım, Death Stranding.
Mükemmellik Bir Sanat Değil, Tamamen Alışkanlık
Evet, bu bölüm için Furi alıntıları yapıyorum çünkü gerçekten Cairn için de geçerli. Dağ Kami'yi tırmanırken sürekli takılacak, yanlış adım atacak, dengenizi kaybedecek ve tekrar tekrar ölümüne düşeceksiniz. Bu, imkansız bir tırmanış gibi hissettirilmek için tasarlanmış ve oyun, ölçeğini size bilinmez kılmaktan çekinmiyor. Yüksek tırmandıkça daha yabancı hisseden iklimler, araziler ve tehlikeli sürprizlerle dolu bir bütün.
Ancak imkansız değil ve Aava bunu biliyor. Hayal kırıklığına rağmen, bu süreçte bedenini feda etmeye istekli olsa da, görevi üstlenmek için iyi donanımlı. O, bağıracak, inleyecek ve tırmanışın inceliklerini öğrenmeye çalışırken ağlayacak, ancak tüm bunlar özel bir şeye yol açıyor. Yüksek tırmandıkça, Aava’nın gerçek yetenekleriyle daha fazla tanışıyorsunuz ve bu tırmanışta onunla birlikteymişsiniz gibi hissetmeye başlıyorsunuz.
Zorluk ve onu aşmak yeni bir fikir değil, ancak bir oyunun bu zorluğu oyuncuları sıkmadan nasıl yönettiği, onları tekrar denemeye teşvik eder. Cairn, oyun odaklı bir deneyimdir ve öğrenme niyetiyle yaklaşmadığınızda oldukça zorlayıcı olabilir.
Uzuv sistemiyle rahat hissetmek zaman alır ve isteğe bağlı bir kalıcı ölüm modu eklenmesi, geliştiricilerin oyunculara mekaniklerini ustalaşmaları için yeterince güven duyduğunu gösterir ve bu görünüşte imkansız tırmanışı, büyük bir hatanın sonuçlarını tam olarak bilerek denemelerini sağlar.
Tüm bunlar, sürekli olarak size ipuçları veren bir NPC olmadan gerçekleşiyor. Aava, yolculuğu boyunca diğer karakterlerle tanışıyor, daha önceki dağcılar hakkında bilgi ediniyor ve bu da onun dağcı olarak gelişimine katkıda bulunuyor, ancak dağdaki en samimi anlar yalnızca ona ait.
Yorumlar
(2 Yorum)